O MNIE OFERTA OPINIE PROJEKTY MEDIA BLOG KONTAKT SKLEP
BLOG
Choroba Hashimoto - objawy
2018-12-02 12:14:56

Choroba Hashimoto przez wiele miesięcy może nie wykazywać żadnych objawów klinicznych.

W pierwszym etapie rozwoju przewlekłego autoimmunologicznego zapalenia tarczycy, może wystąpić przemijająca, najczęściej łagodna nadczynność tarczyc.

Pytanie: Dlaczego w pierwszym etapie choroby Hashimoto może pojawiać się nadczynność tarczycy?

Odpowiedź: Nadczynność gruczołu tarczowego, pojawiająca się na początku przewlekłego autoimmunologicznego zapalenia tarczycy, może być konsekwencją zniszczenia komórek gruczołu i uwolnienia hormonów tarczycy do krwioobiegu bądź pojawienia się też przeciwciał stymulujących receptory TSH.

W drugim etapie rozwoju choroby Hashimoto, po krótko trwającym procesie eutyreozy, pojawia się postępująca i najczęściej trwała niedczynność tarczycy (objaw najbardziej kojarzony z autoimmunologicznym zapaleniem gruczołu tarczowego). Wynika ona ze zniszczenia tarczycy, w efekcie wystąpienia procesu autodestrukcji tkanki gruczołu tarczowego. Niestety tylko u bardzo małego odsetka pacjentów dochodzi do remisji schorzenia w postaci zmniejszenia lub unormowania miana przeciwciał, a w bardzo nielicznych przypadkach nawet do całkowitego ustąpienia choroby.

Sama choroba Hashimoto rozwija się bardzo powoli, dlatego tak trudno o jej wczesne rozpoznanie. Co więcej, objawy kliniczne tej jednostki chorobowej mogą, w początkowej fazie, przypominać dolegliwości wynikające z innych chorób.

Pytanie: Jakie są charakterystyczne objawy choroby Hashimoto?

Odpowiedź:

  1. Choroba Hashimoto może przebiegać przez długi czas bezobjawowo.

  2. Chorobie Hashimoto mogą towarzyszyć inne jednostki chorobowe, także o podłożu autoimmunologicznym, np. celiakia, cukrzyca typu 1, łuszczyca, bielactwo, niedokrwistość Addisona Biermera.

  3. Obraz kliniczny:

  • obecność wola, prawidłowa objętość lub zanik tarczycy

  • niebolesne powiększenie i wzmożona spoistość gruczołu tarczycy

  • objawy subklinicznej lub jawnej klinicznie niedoczynności tarczycy: przyrost masy ciała, osłabienie i zmniejszona tolerancja wysiłku, spowolnienie psychoruchowe, senność, zmniejszona zdolność koncentracji uwagi, zaburzenia pamięci, uczucie chłodu, zaburzenia miesiączkowania u kobiet, osłabione libido u mężczyzn,

szczegółowe objawy w obrębie:

  • skóry: sucha, zimna, blada, obserwuje się nadmierne rogowacenie (zwłaszcza w okolicy łokci i kolan), obrzęk podskórny (pogrubienie rysów twarzy, obrzęk powiek i dłoni)

  • włosów: suche i łamliwe, przerzedzenie owłosienia,

  • układu sercowo-naczyniowego: bradykardia, powiększenie sylwetki serca, tendencja do niskiego ciśnienia,

  • układ oddechowy: spłycenie oddechu, zwolnienie oddychania, ochrypły głos, a w trudnych stanach nawet niewydolność oddechowa,

  • układ pokarmowy: zaparcia, może też pojawić się wodobrzusze,

  • układ moczowy: obrzęk tkanek (wynik zatrzymania wody w ustroju, co z kolei jest spowodowane zmniejszeniem przesączania kłębuszkowego)

  • układ nerwowy: parestezje, osłabienie odruchów, zespół cieśni nadgarstka, osłabienie ruchu,

  • narząd ruchu: obrzęki stawów (kolanowych), zmniejszenie siły mięśniowej.

Tylko w nielicznych przypadkach obserwuje się współwystępowanie oftalmopatii obrzękowo-naciekowej lub obrzęku przedgoleniowego.

Bardzo ważne! Nieleczenie choroby może prowadzić do przełomu hypometabolicznego z obrzękiem śluzakowatym, co jest bezpośrednim zagrożeniem życia.