O MNIE OFERTA OPINIE PROJEKTY MEDIA BLOG KONTAKT SKLEP
BLOG
Choroba Hashimoto - definicja, rozpoznanie
2018-12-02 12:15:07

CHOROBA HASHIMOTO Kogo najczęściej dotyka? Czym właściwie jest to schorzenie?  W jaki sposób jest diagnozowana? Jakie są jej objawy? Jakie czynniki zwiększają ryzyko jej rozwoju? 

CHOROBA HASHIMOTO I JEJ INNE NAZWY: przewlekłe limfocytarne zapalenie tarczycy, przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy.

U KOGO NAJCZĘŚCIEJ DIAGNOZUJE SIĘ CHOROBĘ HASHIMOTO? EPIDEMIOLOGIA SCHORZENIA

Obecnie obserwuje się znaczący wzrost liczby osób zmagających się ze schorzeniami tarczycy, w tym z chorobą Hashimoto (80% chorych).

Wzrost częstości występowania przewlekłego autoimmunologicznego zapalenia tarczycy, obserwuje się szczególnie wśród kobiet, ale nie można zapominać o tym, że Hashimoto w małym procencie, jest także diagnozowana wśród płci męskiej. Jeżeli chodzi o wiek pacjentów diagnozowanych na chorobę Hashimoto to znane są przypadki zachorowań właściwie na każdym etapie życia. Natomiast za szczyt zachorowań uważa się czwartą i piątą dekadę.

Niepokojące jest to, że częstość występowania tego schorzenia kształtuje się nawet do 1,5 na 1000 diagnozowanych przypadków w skali roku. Lekarze szacują, że jawna niedoczynność tarczycy, która jest wynikiem choroby Hashimoto dotyczy 5% populacji. Podczas gdy postać sublkliniczna tej jednostki chorobowej sięga nawet 15% populacji!

CZYM JEST CHOROBA HASHIMOTO?

Przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie gruczołu tarczowego to nic innego, jak wynik zaburzeń, jakie pojawiają się w funkcjonowaniu Twojego układu immunologicznego, co wiąże się z niszczeniem własnego narządu.  

To co wyróżnia tę chorobę to obecność:

  • autoreaktywnych limfocytów naciekających tkankę gruczołu tarczowego i

  • autoprzeciwciał przeciwko peroksydazie tarczycowej (anty-TPO) oraz autoprzeciwciał przeciwko tyreoglobulinie (anty-TG). - OZNACZENIE ICH STĘŻENIA W CIELE WYKORZYSTUJE SIĘ PODCZAS DIAGNOZOWANIA HASHIMOTO

Jeżeli Twoja tarczyca nie może prawidłowo funkcjonować, ponieważ jest „atakowana” przez własny organizm, to taka sytuacja, powoli prowadzi do pojawienia się nieprawidłowości, w produkcji hormonów, związanych z gospodarką tarczycy. W ostateczności, dochodzi do rozwoju niedoczynności tarczycy. Chociaż! U niektórych osób, zdarza się, że w początkowym etapie rozwoju schorzenia, dochodzić może do umiarkowanej nadczynności tarczycy. Jest to związane z uwolnieniem nadmiernej ilości hormonów wydostających się z komórek tarczycy, jakie zostały uszkodzone przez limfocyty.

CO DECYDUJE O ROZPOZNANIU CHOROBY HASHIMOTO?

Z pewnością nie powinniśmy dokonywać „samodiagnozy” lub oczekiwać na diagnozę stawianą przez innego chorego.

Niestety, ale duży procent chorych na początku swojej drogi z problemami zdrowotnymi, samodzielnie wykonuje badania (samodzielnie kieruje się do laboratorium prosząc o wykonanie badań, jakie zostały jemu polecone przez osobę „znajomą” z podobnymi dolegliwościami lub wykonuje badania na zlecenie lekarza rodzinnego), a po otrzymaniu wyników, nie czeka na kontakt z lekarzem i jego opinię, tylko tuż po odebraniu dokumentów konsultuje swoje parametry, np. na grupach wsparcia. Dlaczego takie postępowanie jest złe? Nie każda grupa wsparcia jest prowadzona przez specjalistów. Po drugie, tylko „strzępek” informacji w postaci pojedynczych wyników badań, nie upoważnia nikogo do stawiania diagnozy (potrzebny jej obszerny wywiad zdrowotny, poznanie całej historii dolegliwości zdrowotnych). Po trzecie, takie „nad wyrost” stawiane diagnozy, wprawiają biednego „początkującego w temacie” pacjenta, nie raz w ogromny stres, a ten z kolei przekłada się na stan zdrowia, co też może wpłynąć na dalsze losy pacjenta i jego kolejnych wyników interpretowanych już przez lekarza.

Jeżeli chcemy stać się pomocni i coś podpowiedzieć takiej początkującej, w temacie choroby Hashimoto, osobie to przede wszystkim:

  • Wspierajmy ją poprzez uspokojenie i zmotywowanie do tego, by cierpliwie poczekać na konsultację z lekarzem, a jeżeli taka osoba jest niecierpliwa i ze stresu nie wie „co ze sobą począć”, warto podpowiedzieć jej by wszystkie pytania, jakie „kłębią” się w jej głowi, spisała na kartce i zabrała na wizytę u lekarza rodzinnego lub endokrynologa. Co więcej, jeżeli taka osoba, jest na etapie współpracy tylko z lekarzem rodzinnym, zapytajmy ją o to oraz o miejsce w jakim żyje i jeżeli pochodzimy z podobnego województwa/miasta i mamy już „przepracowanych” specjalistów (endokrynolog, dietetyk) godnych polecenia w tym okręgu, warto wskazać na nich namiary.

  • Jak pewnie sami dobrze wiemy z własnego doświadczenia, postawienie diagnozy nie było takie łatwi i szybkie (przynajmniej w większości przypadków). Obecnie o postawieniu diagnozy i rozpoznaniu choroby Hashimoto decydują wyniki badań obrazowych i laboratoryjnych:

  • wynik USG (hipoechogeniczny miąższ tarczycy)

  • wynik przeciwciał anty-TPO (podwyższone miano) i/lub anty-TG (podwyższone miano)

  • wynik TSH (podwyższony poziom), w zaawansowanym etapie choroby obserwuje się obniżenie wartości Ft4, a w niektórych przypadkach także Ft3,

  • dodatkowo obserwuje się podwyższone wartości wskaźników zapalenia w organizmie, tj. OB., CRP.

Norma dla:

anty –TPO <50-100 IU/l (przeciwciała charakterystyczne dla choroby Hashimoto)

anty- TG <100 IU/l (przeciwciała występujące w chorobie Hashimoto, chorobie Gravesa Basedowa i poporodowym zapaleniu tarczycy).

TSH 0,4-4,0 mlU/l

Ft3 2,25-6 pmol/l

Ft4 10-25 pmol/l

Norma dla tych przeciwciał może różnić się nieco w zależności od parametrów przyjętych przez laboratorium.